२५ कार्तिक कतार । सहनशीलता, साहस र उद्देश्यको असाधारण प्रदर्शनमा, नेपाली साइकल चालक निरञ्जन अर्यालले विश्वव्यापी तापक्रम वृद्धि र जलवायु परिवर्तनको बारेमा शक्तिशाली सन्देश बोकेर महादेशहरू-नेपालको सगरमाथाको चुचुरोदेखि अन्टार्कटिकाको हिउँ परेको विस्तारसम्म -एकल साइकल यात्रा सुरु गरेका छन्।दुई हप्ता अघि कतार आइपुगेका अर्याल अब आफ्नो विश्व भ्रमणको १० औं चरणमा छन्, जुन १३ महिना अघि सगरमाथाको घर सोलुखुम्बु जिल्लाबाट सुरु भएको थियो। उनको लक्ष्य सरल तर गहन छस् पर्यावरणमैत्री यातायातको प्रयोगलाई प्रवर्द्धन गर्नु र वातावरणीय संरक्षणको तत्काल आवश्यकताको बारेमा जागरूकता जगाउनु।
“मैले टेक्ने हरेक पेडल हाम्रो ग्रह बचाउने दिशामा एउटा सानो कदम हो,” अर्यालले भने। “म देखाउन चाहन्छु कि एक व्यक्तिले साइकल जस्तो साधारण चीजले पनि फरक पार्न सक्छ।”उनको यात्रा संसारको शीर्ष- माउन्ट एभरेस्ट - प्रकृतिको शुद्धताको प्रतीकबाट सुरु भयो, र अन्टार्कटिकामा समाप्त हुनेछ, पृथ्वीको सबैभन्दा चिसो ठाउूँ, ग्रहको जलवायु प्रणालीको नाजुक सन्तुलनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।अहिलेसम्म, अर्यालले थाइल्याण्ड, लाओस, कम्बोडिया, भियतनाम, चीन, मलेसिया, सिंगापुर, भारत, साउदी अरेबिया र अहिले कतार लगायत १० देशहरूमा साइकल यात्रा गरिसकेका छन्।आफ्नो खाडी यात्रा पूरा गरेपछि जसमा युएई, ओमान, बहराइन, कुवेत र साउदी अरेबियामा रोकिनेछ -उनले दक्षिण अमेरिका र अन्ततः अन्टार्कटिका जानु अघि अफ्रिकाभरि जारी राख्ने योजना बनाएका छन्।
सम्पूर्ण अभियान आठ देखि दस वर्ष लाग्ने अपेक्षा गरिएको छ, अर्यालले बढीमा २०३४ सम्ममा पूरा गर्ने लक्ष्य राखेका छन्।मानिसहरू दयालु हुन्छन्,उनले भने। “कतार, साउदी अरेबिया र अन्य देशहरूमा रहेका मेरा नेपाली दाजुभाइ दिदीबहिनीहरूले मलाई खाना र आवासको लागि मद्दत गर्छन्। म धेरै माग्दिन पाङ्ग्राहरू चलाइराख्नको लागि केवल सानो मद्दत मात्र।साइकल चालकले विशाल माउन्टेन बाइक प्रयोग गर्छन्, यद्यपि उनले मेकानिकल ब्रेकडाउन र भू-भागका चुनौतीहरूका कारण पहिले नै तीन पटक आफ्नो साइकल बदलिसकेका छन्।
उनी सामान्यतया दिनमा लगभग १४० किलोमिटर यात्रा गर्छन्, कहिलेकाहीं मन्दिर, जंगल, समुद्र तट वा सडक छेउको पालमा सुत्छन्।उनको यात्रा अवरोधहरू बिना भएको छैन।भिसा प्रतिबन्ध र सीमा अस्वीकृतिदेखि आर्थिक कठिनाइसम्म, अर्यालले धेरै चुनौतीहरूको सामना गरेका छन्।“नेपाली राहदानी विश्वको सबैभन्दा तल्लो श्रेणीमा छ, त्यसैले भूमि सीमा पार गर्न गाह्रो छ,” उनले लाओस कम्बोडिया सीमामा भएको तनावपूर्ण घटनाको सम्झना गर्दै उल्लेख गरे, जहाँ उनलाई सुरुमा प्रवेश अस्वीकार गरिएको थियो र थप कागजात र नगदको व्यवस्था गर्न १७६ किलोमिटर साइकल चलाएर शहर फर्कन बाध्य पारिएको थियो।
